نيست مكافات آن‌كس كه چنين نافرمانى كند از شما مگر خوارى و رسوائى دنيا ، و در روز قيامت بازگرديد به سخت‌ترين عذابها كه آتش جهنّم است ، و خدا غافل نيست از آنچه مىكنيد . در احوالات ابو ذر رضى اللّه عنه على بن ابراهيم ذكر كرده است كه اين آيات در باب ابو ذر و عثمان نازل شده ، به اين سبب كه : چون ابو ذر به مدينه داخل شد عليل و بيمار تكيه بر عصايى داده به نزد عثمان آمد ، و در آن‌وقت صد هزار درهم از مال مسلمانان از اطراف آورده بودند ، و نزد آن ملعون جمع بود ، و منافقان اصحاب او بر گرد او نشسته نظر بر آن مال داشتند ، كه بر ايشان قسمت نمايد . ابو ذر به عثمان گفت كه : اين چه مال است ؟ گفت : صد هزار درهم است كه از بعضى نواحى براى من آورده‌اند ، و انتظار مىبرم كه مثل آن بياورند و با آن ضم نمايم ، و آنچه خواهم بكنم ، و به هركه خواهم بدهم ، ابو ذر گفت كه : اى عثمان صد هزار درهم بيشتر است يا چهار دينار ؟ گفت : بلكه صد هزار درهم . ابو ذر گفت كه : به ياد دارى كه من و تو وقت خفتن به نزد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله رفتيم ، دلگير و محزون بود ، با ما سخن نگفت ، چون بامداد به خدمت آن حضرت رفتيم او را خندان و خوشحال يافتيم ، گفتيم : پدران و مادران ما فداى تو باد سبب چيست كه ديشب چنين مغموم بودى و امروز چنين شادمانى ؟ فرمود كه : ديشب چهار دينار از مال مسلمانان نزد من جمع شده بود ، و هنوز قسمت ننموده بودم ، ترسيدم كه مرا مرگ در رسد و آن نزد من مانده باشد ، و امروز بر مسلمانان قسمت نمودم و راحتى يافته خوشحال شدم .